Diyarbakır, tarih boyunca sporun ve futbolun izlerini taşıyan bir şehir olarak biliniyor. Kentte spor kulüpleri 1920’li yıllarda kurulmaya başladı; profesyonel liglerin 1958’de hayata geçmesinin ardından, 1968’de şehrin önde gelen isimleri bir araya gelerek önemli amatör kulüpleri birleştirip Diyarbakırspor’u kurdu.
Kurulduğu ilk yıllardan itibaren hızla yükselen Diyarbakırspor, Doğu ve Güneydoğu’dan Süper Lig’e çıkan ilk kulüp olma unvanını kazandı. Beş kez şampiyonluk yaşayan takım, bir dönemde şehrin eş zamanlı olarak altı profesyonel takımla temsil edilmesini sağladı. Ayrıca Diyarbakır, amatör futbolda da Türkiye’nin önde gelen şehirlerinden biri olarak dikkat çekti ve birçok önemli futbolcu yetiştirdi.
Diyarbakır futbolunun ve sporunun bu denli güçlü olmasında, şehrin emektar spor adamlarının büyük payı bulunuyor. Gazeteci Saffet Azbay, kendi deneyimleri üzerinden bu isimleri anlattı:
“Henüz ilkokuldayken gazeteci olmayı hayal ediyordum. Spor gazeteciliği ise en büyük tutkumdu. O dönem televizyon yalnızca TRT üzerinden 1. Lig maçlarını yayınlıyordu. Diğer maçları radyodan takip ediyor, gazetelerin spor sayfalarını kaçırmıyordum. Radyom ve kulaklığımla maçları anlatır gibi yorum yapar, kendi spor haberlerimi yazardım. Ortaokul yıllarında bu hayallerin ilk adımlarını attık; zorluklar çok fazlaydı ama her deneyim bizleri yoğurdu.”
Azbay, Diyarbakır sporunun tarihine dair en değerli bilgileri ise Şaban Oğuz’dan öğrendiğini vurguladı:
“Diyarbakır Atatürk Stadı’nın karşısındaki kahvede saatlerce Şaban Abi’den bilgi alırdım. Bana Diyarbakırspor’u, amatör futbolu, şehrin spor tarihini anlatırdı. Daha sonra rahmetli Foto Özçetin’den (Abdurrahman Alak) temin ettiğim fotoğraflarla nostaljik ve özel haberler hazırlardım.”
Şaban Oğuz, amatör futbolcu ve başkan olarak hizmet vermesinin yanı sıra, Futbol Federasyonu İl Temsilciliği ve Diyarbakırspor yöneticiliği de yaptı. Azbay, Oğuz’un çok yönlü spor hizmetkârı kişiliğine dikkat çekerek, oğlunun da babasının izinden gittiğini belirtti:
“Bülent Oğuz da babası gibi spora tutkuyla bağlı. Kimbilir, belki bir gün boynuz kulağı geçer. Bu vesileyle Şaban Oğuz büyüğümüze sağlıklı ve huzurlu yıllar diliyorum.”
Saffet Azbay sözlerini şöyle tamamladı: “Bir zamanlar Diyarbakır sporuna değer katan emektarlar vardı. Şehrin sporu onların mücadelesi sayesinde ayakta kaldı. Ne yazık ki yerlerine yenilerini yetiştiremedik, var olanları da küstürdük. Peki, kim kaybetti?”
Diyarbakır spor tarihinin duayen isimlerinden Şaban Oğuz’un hikayesi, kentte spora hizmet eden emektarların unutulmaması gerektiğini bir kez daha gözler önüne seriyor.