Diyarbakır’da yaz denildiğinde akla gelen ilk sembollerden biri hiç kuşkusuz karpuz. Tonlarca ağırlığa ulaşan meşhur Diyarbakır karpuzu, yaz boyunca cadde ve sokaklarda kendine yer bulurken, kış aylarında bu görüntü tamamen değişiyor.
Soğukların başlamasıyla birlikte kentte karpuz tezgâhlarının yerini kestane kazanları alıyor. Akşam saatlerinde özellikle Sur, Bağlar ve Yenişehir ilçelerinde kurulan seyyar tezgâhlardan yükselen duman, Diyarbakır’ın kış manzarasının vazgeçilmez parçası haline geliyor.
Sokak satıcıları, kışın en çok ilgi gören ürünün kestane olduğunu belirtiyor. Karpuzun yazın serinletici etkisi neyse, kestanenin de kışın aynı rolü üstlendiği ifade ediliyor. Vatandaşlar, soğuk havada bir kese kâğıdında sıcak kestane alıp yürümeyi, Diyarbakır’a özgü bir kış alışkanlığı olarak tanımlıyor.
Bir seyyar satıcı durumu şu sözlerle anlatıyor:“Yazın karpuzla geçimimizi sağlıyoruz, kış gelince kestane bizim ekmeğimiz oluyor. Dumanı tüttü mü müşteri eksik olmuyor.”
Sadece bir yiyecek değil, aynı zamanda sosyal bir unsur olan kestane, sokak sohbetlerinin de bahanesi. Vatandaşlar, kestane tezgâhı etrafında durup hem ısınıyor hem de günün gündemini konuşuyor.
Uzmanlara göre bu dönüşüm, Diyarbakır’ın mevsimlere göre değişen sokak kültürünün en net göstergelerinden biri. Yazın karpuz, kışın kestane; kent, her mevsim kendi sembolünü sokaklara yansıtıyor.