İTTİHADUL ULEMA Fetva Kurulu "Kurban kesmenin hükmü hakkında bilgi verir misiniz?" sorusuna yanıt verdi.
Fetvada, şu ifadelere yer verildi.
"Mezhep imamlarından sadece Ebu Hanife kurbanın vacip olduğu ve seferde olanlar hariç her sene kesilmesi gerektiği görüşündedir. Diğer imamlar, Ebu Hanife'nin iki öğrencisi İmam Muhammed, Ebu Yusuf ve bazı fakîhler ise kurbanın müekked sünnet olduğu görüşündedir (Zeydân, el-Camî' Fî'l-Fikhi'l-İslâmî II, 446).
Kurbanın vacip olduğunu söyleyenlerin delili Kevser Suresi'nde geçen 'Rabbin için namaz kıl ve kurban kes!' ayeti ile İmam Müslim'in rivayet ettiği 'Maddi imkânı olduğu halde kurban kesmeyenler mescitlerimize yaklaşmasın!' hadisidir. Aynı şekilde Peygamber Efendimizin (aleyhissalatu vesselam), hayatı boyunca kurban kesmeyi -seferde dahi olsa- hiç terk etmemesi, vacip olduğu görüşünü benimseyenlerin getirdikleri bir başka delilidir. Yine İbn Ömer (radiyallahu anh) şöyle demiştir: Allah Resulü Medine'de on yıl ikamet etti. Her yıl kurban kesiyordu (Tirmizî, Edâhî 9, No: 1507). Sevbân'ın (radiyallahu anh) rivayet ettiği bir başka hadiste ise Peygamber (aleyhissalatu vesselam), seferdeyken dahi kurban keserdi (Müslim, Edâhî 35, No: 1975). İmam Nevevî bu hadisin şerhinde, kurbanın seferde dahi meşru olduğunu bildirir. Ebu Hanife ise kurbanın vacip olduğunu söylediği halde, Hazreti Ali'nin 'Seferde ve Minâ'da kurban yoktur' rivayeti nedeniyle bu durumda olan kimselere kurbanın vacip olmadığı görüşünü tercih eder (Nevevî, Şerhu Müslim XIII, 152).
Kurbanın vacip olmadığını söyleyen imamlar ise Kevser suresinde geçen ayetin, kurbanın vacip olduğuna işaret etmediğini söyler. Zira 'Rabbin için kurban kes!' ayetiyle kastedilen mana; kurbanın putlar için değil de, Allah için olması gerektiğidir. Efendimizin 'Sizden birisi Zilhicce ayının onu girdiğinde kurban kesmeyi isterse, saçından ve tırnağından bir şey almasın!' (Müslim, Edâhi 39, No: 1977) hadisi de kurbanın vacip olmadığına işaret eden bir başka delildir. Zira Kurban vacip olsaydı Allah resulü 'Sizden birisi, Zilhicce ayının onuncu günü girdiğinde kurban kesmeyi isterse...' diyerek kurban kesmeyi kişinin iradesine bırakmazdı (İbn Rüşd, Bidâyetü’l-Müctehid s.419)." (İLKHA)