35 yıldır aynı dükkanda deri mont tamirciliği yapan Çetin, “10 yaşında mesleğe adım attım. Pasajımızın karşısında terzi vardı bir zamanlar. İlk önce orada mesleğe başladım. Bir gün tur atarken buradan çekiç sesi gelmeye başladı. Bu ses kulağıma melodi gibi geliyordu. Sonra kendimce keşke ben de bu işi yapsaydım dedim. Bir baktım işin içerisine girmişim. Yaklaşık 35 yıldır deri mont tamirciliği yapıyorum. Yaz aylarında iş olmadığı için farklı sektörlerde çalışıyorum. Kışın tekrar gelip kendi işimi yapıyorum. Deri mont tamirciliği günümüz şartlarında devam ettirilebilir bir meslek. Deri mont tamirinde, boyasını, fermuar ve astar değişimini yapıyoruz. Kendi sanatımıza güveniyorum. Yıllardır bu işi yaptığım için müşteri açısından güven kazanmışım” dedi.
Mesleğinin devam etmesini istediğini belirten Çetin, “Ben de isterim mesleğimi sürdürecek birilerinin olmasını ama sezonluk iş olduğu için fazla karın doyurmuyor. Bir de bunun kış aylarında okul zamanı var. Sonuçta işimiz kışın olduğu için ister istemez sekteye uğrar. En önemlisi eleman derslerine düzgün odaklanamayacak” ifadelerinde bulundu. "Terzi arkadaşlarımızın yaptığı hata deri montu makinesiyle dikmemeleridir" Deri dikiş makinesiyle kumaş dikiş makinesinin farklı görevler gördüğünü anlatan Çetin, “Eski montları tamir ettiğim için yaptığım iş eskimeye yüz tutmuş mesleklerden diyebilirim. Diyarbakır’da bu mesleği yapanlardan ben tek kaldım diyebilirim. Benim makinem sadece deri diker. Kumaş dikmeye kalkarsak kumaşı yırtıp parçalar. Terzi arkadaşlarımızın yaptığı hata deri montu makinesiyle dikmemeleridir. Deri mont özel makinesiyle dikilmediği takdirde yapısı bozulur. Terzide bozulup bana gelen deri mont çok fazla var” diye konuştu.