Diyarbakır’da geçmişten günümüze uzanan ancak teknolojinin ve hazır giyim sektörünün gelişmesiyle birlikte yok olma tehlikesiyle karşı karşıya kalan basma kumaşçılığı mesleği, ayakta kalma mücadelesi veriyor. Tükenmekte olan meslekler arasında yer alan basma kumaşçısı esnaf Ali Yumuk, gazetemiz mikrofonlarına mesleğinin dünü ve bugününü anlattı.
“Yaklaşık 30 Yıldır Yazma ve Eşarp Kumaşı Satıyorum”
Yaklaşık 30 yıla yakındır yazma ve eşarp kumaşı sattığını belirten Ali Yumuk, mesleğe terzilikle başladığını ifade etti. Yumuk, teknolojinin gelişmesi ve seri üretimin artmasıyla birlikte mesleğe olan ilginin her geçen gün azaldığını söyledi.
“Hazır Ürünler Talebi Azalttı”
Eskiden top halinde basma eşarp kumaşları getirdiklerini aktaran Yumuk, “Bizim mesleğimiz, teknolojinin gelişmesi, seri üretim kumaşların ve tesettür giyim ürünlerinin artması, eşarp mağazalarının yaygınlaşmasıyla birlikte talep kaybetti” dedi.
El Emeği Yazmalar Bir Kültürdü
Geçmişte tesettürlü kadınların metre usulü aldıkları kumaşları kendi emekleriyle işlediğini anlatan Yumuk, o döneme dair şu ifadeleri kullandı:“Kadınlar aldıkları kumaşların etrafına boncuk, iğne oyası ve tığ işi yaparak yazmalarını kendileri hazırlardı. Hatta o dönemlerde model eşarplar olurdu. Mahallede bazı kadınlar bildiği motifleri yazmaya işler, adeta bir katalog gibi yanlarında taşırdı. Motif beğenen kadınlara hem yapar hem de öğretirlerdi.”
Çeyiz ve Mevlütlerde Yazma Kültürü Yaygındı
Eskiden yazmaların çeyiz hazırlıklarında, doğum sonrası mevlütlerde önemli bir yere sahip olduğunu dile getiren Yumuk, bu nedenle müşteri yoğunluğunun oldukça fazla olduğunu söyledi.
“Gelenek Yaşatılmaya Çalışılıyor”
Günümüzde el emeğinin yerini hazır ürünlerin aldığını belirten Ali Yumuk, “Şimdi artık el emeği rafa kalktı. Kadınlar eskisi kadar el işi yapmıyor. Bu nedenle satışlarımız da eskiye göre oldukça azaldı. Ancak yine de bu örf ve geleneği yaşatmak isteyen kişilerden zaman zaman talep alıyoruz” diye konuştu.