Diyarbakır’ın farklı mahallelerinde apartmanların çatılarında hâlâ eski bir gelenek sürdürülüyor. Güvercin besleme alışkanlığı, özellikle şehrin dar sokaklı bölgelerinde yaşayan aileler tarafından nesilden nesile aktarılıyor. Modern yaşamın hızına rağmen, bu gelenek terk edilmeyerek çatıların sessiz misafirleri korunmaya devam ediyor.
Güvercinler, sabahın erken saatlerinde gökyüzünde süzülen topluluklar halinde dikkat çekiyor. Çatılarda onları besleyen aileler, hem doğayla bağ kuruyor hem de çocuklarına paylaşmanın ve hayvan sevgisinin önemini öğretiyor. Özellikle yem serpilme saatlerinde gökyüzünde toplanan kuşların kanat çırpışları, şehrin karmaşasına farklı bir huzur katıyor.
Mahalle sakinleri için güvercinler, sadece bir hayvan değil; aynı zamanda dost ve geleneksel bir bağ. Geçmişte avlulu evlerde yapılan bu alışkanlık, bugün apartman çatılarında yaşamaya devam ediyor. Çocuklar, çatılara çıkarak büyüklerinin güvercinlere yem attığını izliyor, bazen de kendi elleriyle kuşları besliyor. Bu da şehir hayatının içinde farklı bir kültürel mirasın ayakta kalmasını sağlıyor.
Uzmanlara göre güvercin besleme geleneği, sadece nostaljik bir alışkanlık değil, aynı zamanda kent kültürünün önemli bir parçası. Güvercinlerin insanlarla olan uyumu, şehir yaşamında doğa ile kurulan küçük ama değerli bir köprü olarak değerlendiriliyor.
Öte yandan bu geleneğin bazı zorlukları da var. Çatıların düzenli temizlenmesi, kuşların hastalıklara yol açmaması için hijyen koşullarına dikkat edilmesi gerekiyor. Bilinçli şekilde yapılan bakım sayesinde hem kuşlar sağlıklı kalıyor hem de çevrede herhangi bir olumsuz durum yaşanmıyor.
Bugün hâlâ Diyarbakır’ın bazı mahallelerinde gökyüzünde dönen güvercin sürüleri, geçmişten bugüne taşınan bir kültürel hatıra gibi varlığını sürdürüyor. Beton yapılar arasında kanat çırpan bu kuşlar, şehre hem görsel bir güzellik hem de insani bir sıcaklık katıyor.