Diyarbakır’ın Yenişehir ilçesine bağlı Şehitlik semtinde faaliyet gösteren bir esnaf, öğrencilere yönelik yaklaşımıyla çevresindeki gençlerin takdirini kazanıyor. İsmini kamuoyuyla paylaşmak istemeyen esnaf, özellikle ekonomik sıkıntı yaşayan öğrencilerin bütçesini gözeterek uzun süredir uygun fiyat politikası uyguluyor.
Okul ve dershanelerin yoğun olduğu bölgede öğrencilerin sık uğradığı işletmede tost 50, çay 10, ayran 20 ve limonata 15 liradan satılıyor. Esnaf, fiyatları uzun süredir değiştirmediğini belirterek amacının öğrencilerin küçük bütçeleriyle karınlarını doyurabilmesine yardımcı olmak olduğunu söylüyor.
“Ben okuyamadım, onların okumasını istiyorum”
Kendisinin çocukluk döneminde eğitimine devam etmek istediğini ancak ailesinin ekonomik şartları nedeniyle bunu gerçekleştiremediğini anlatan esnaf, bugün öğrencilere verdiği desteğin kendi hayat hikâyesiyle bağlantılı olduğunu ifade ediyor.
Yaptığı yardımların ön plana çıkarılmasını istemediğini belirten esnaf, desteğinin reklamını yapmak gibi bir amacının olmadığını dile getiriyor.
“Ben bunu başaramadım, bir hayali başaran öğrenciler için yapıyorum. O yüzden ismimi vermek istemiyorum. Bir iyilik yaptıktan sonra ‘Ben bunu yaptım’ demeyi doğru bulmuyorum. Öğrencilerin yanında olduğumu ve yeter ki okumalarını istediğimi bilmeleri benim için yeterli.”
Parası olmayan öğrenciye hesabı sormuyor
Sabah saatlerinde okula gitmeden önce bazı öğrencilerin işletmesine uğradığını belirten esnaf, zaman içerisinde gençlerin yaşadığı maddi sıkıntılara da tanık olduğunu söylüyor.
Parası olmadığını fark ettiği öğrencilerin mahcup olmaması için hesabı zaman zaman kendisinin karşıladığını anlatan esnaf, “Bazen paralarının olmadığını görüyorum. ‘Bu da bizden olsun, sen yeter ki oku’ diyorum. Öğrencilerin ihtiyaç duyduklarında çekinmeden gelebilmelerini istiyorum” diye konuşuyor.
“Benim artık maddi bir beklentim yok”
Uygun fiyatları nedeniyle bazı müşterilerin şaşırdığını da anlatan esnaf, zaman zaman ödeme yaptıktan sonra müşterilerin fişi kontrol ettiğini söylüyor.
Emekli olduğunu belirten esnaf, hayatındaki önceliğin artık daha fazla kazanç elde etmek olmadığını ifade ederek şöyle konuşuyor:
“Ben emekliyim, emekli maaşım var. Bu yaştan sonra büyük bir maddi beklentim yok. Evim var, oturuyorum. Ben okuyamadım. Şimdi okuyan gençlere elimden geldiğince destek olmak istiyorum.”
Öğrencilerden istediği tek şey: İyiliği devam ettirmek
Esnafın öğrenciler için yaptığı destek yalnızca uygun fiyatlarla sınırlı değil. Maddi imkânı bulunmadığı için mahcup olan gençlere, gelecekte meslek sahibi olduklarında kendileri gibi başka öğrencilere yardımcı olmalarını öğütlüyor.
Öğrencilerden herhangi bir karşılık beklemediğini vurgulayan esnaf, “Bazen parası olmadığı için çekinen öğrenciler oluyor. Onlara, ‘Siz de ileride meslek sahibi olduğunuzda birilerine destek olun, bir öğrencinin okumasına yardımcı olun. Benim borcumu da böyle ödemiş olursunuz’ diyorum. Hakkımı helal ediyorum” ifadelerini kullanıyor.
Şehitlik’te öğrencilerin “baba” diye seslendiği esnaf
Esnafın öğrencilere yönelik yaklaşımı, Şehitlik çevresindeki gençler arasında da biliniyor. Özellikle maddi sıkıntı yaşayan öğrencilerin yanında olması ve zaman zaman ücretsiz ikramlarda bulunması nedeniyle bazı gençler kendisine “baba” diye hitap ediyor.
İsmini dahi açıklamak istemeyen esnaf için asıl önemli olan ise yaptığı yardımın konuşulması değil, öğrencilerin eğitimlerini sürdürebilmesi.
Kendi eğitim hayalini gerçekleştiremediğini ancak bugün başka gençlerin hayallerine ulaşmasına katkı sunmanın kendisini mutlu ettiğini belirten esnaf, düşüncesini şu sözlerle anlatıyor:
“Sanki kendi hayalimi ben gerçekleştiremedim ama başka gençlerin kendi hayallerini gerçekleştirmesi için yanlarında olduğumu hissediyorum.”