Kompozisyon, duygu ve düşünceleri düzgün bir şekilde sıralama ve ifade etmeyi öğrenmek amacıyla yapılan bir düzyazı çalışmasıdır.
Kompozisyon, farklı parçaları, nesneleri, ögeleri en iyi şekilde bir araya getirme ve bu şekilde oluşturulmuş bütün anlamında bir kavramdır. Mimarlıktan güzel sanatlara, müzikten edebiyata kadar çok farklı alanlarda kullanılır.
Bir konu çevresinde kişinin bildiklerini, duygu ve düşüncelerini bilimsel olmayan bir dille giriş gelişme sonuç bölümleri göz önünde bulundurularak yazılır.
Kompozisyonun bazı özellikleri şöyledir; her konuda yazılabilir, yazıda akıcı ve açık bir dil kullanılmalı, seçilen konuya göre anlatım tekniği seçilmeli, bütünlüğün sağlanması gerekir.
3 bölümden oluşan kompozisyonun bölümler şu şekildedir;
Giriş Bölümü
Konu, yazılacak görüş düşünce burada belirtilir. Giriş bölümü kısa ve öz tutulmalıdır. Bu bölümde örnek verilmez ve açıklama yapılmaz.
Gelişme Bölümü
Giriş bölümünde belirtilen düşünce geniş bir şekilde açıklanır. Bu bölümde örnek verilmesi gerekiyorsa örnek verilir. Ancak örneğin diye başlanılmaz, örneğin sözcüğü kullanılmaz. Verilen örnek birden fazla olmamalıdır. Gelişme bölümü bir paragraftan fazla olabilir. İlk paragrafta anlatılan konunun devamı gibidir ama daha geniş ve açıklayıcı bir şekilde olmalıdır. Giriş ve sonuçtan daha çok yazılmalıdır. Kompozisyonda en uzun bölümdür. Konular daha fazla açılmalıdır. Konu ayrıntılarıyla anlatılır. "Ne olacak?" diye merak edilen bölümdür.
Sonuç Bölümü
Sonuç bölümünde, giriş ve gelişmenin ortak düşüncesi yani ana düşünce yazılır. Bu bölüm yazılı anlatımın diğer kısa bölümünden biridir. Bu bölümde de dikkat edilmesi gereken önemli özellik fazla ayrıntıya girmemektir. Yine kısa ve öz olmalıdır. Çıkarılan ana düşünceyi anlatır. Giriş ve gelişmeden daha kısa olmalıdır.