Diyarbakır’da bir zamanların en çok ihtiyaç duyulan mesleklerinden biri olan televizyon tamirciliği, hızla gelişen teknoloji ve ucuz elektronik ürünler karşısında ayakta kalma mücadelesi veriyor. Kentte uzun yıllardır bu mesleği sürdüren ustalar, tamir kültürünün yerini “kullan, bozulduysa at” anlayışının aldığını belirtiyor.
Mesleğin geçmişte büyük emek ve ustalık gerektirdiğini ifade eden bir esnaf, aileden gelen tamircilik geleneğinin üçüncü kuşağı olduğunu dile getirerek, televizyon tamirciliğinin artık yok olma sürecine girdiğini söyledi. Eskiden bir televizyon alabilmek için aylarca maaş biriktirildiğini hatırlatan esnaf, “O dönem alınan cihazlar pahalıydı ama uzun yıllar kullanılır, arıza yaptığında mutlaka tamire getirilirdi. Bugün ise tamir ücretine neredeyse yeni bir televizyon alınabiliyor” dedi.
Yeni nesil televizyonların daha ucuz, hafif ve kısa süreli garantilerle satıldığını belirten ustalar, arıza durumunda vatandaşların tamirciye uğramak yerine yetkili servislere yöneldiğini ya da cihazı tamamen çöpe attığını kaydetti. Bu durumun, bağımsız tamircilerin iş hacmini ciddi şekilde azalttığı ifade edildi.
Özellikle seri üretim ve düşük maliyetli elektronik ürünlerin sektöre büyük darbe vurduğunu söyleyen esnaf, ucuz ithal ürünlerin tamir edilebilirliğinin de oldukça sınırlı olduğuna dikkat çekti. “Eskiden bir televizyonun her parçası onarılabilirdi. Şimdi ise kart arızası ya da panel sorunu çıktığında tamir masrafı, cihazın değerini aşıyor” ifadeleri kullanıldı.
Diyarbakır’daki birçok televizyon tamircisinin dükkânını kapatmak zorunda kaldığını aktaran esnaf, yalnızca televizyon tamiriyle geçinmenin artık mümkün olmadığını vurguladı. Teknolojinin ilerlemesiyle birlikte birçok mesleğin zor günler geçirdiğini belirten ustalar, televizyon tamirciliğinin de bu değişimden en fazla etkilenen alanlardan biri olduğunu dile getirdi.
Kentte yıllarca sokak aralarında tabelalarıyla hizmet veren televizyon tamircileri, mesleklerinin sessiz sedasız tarihe karışmasından endişe ediyor.