İşte Diyarbakır'ın tanınmış şairleri

Kadim bir medeniyetin kalbinde, surların gölgesinde, Dicle'nin kıyısında bir şehir… Diyarbakır yalnızca tarihiyle, kültürüyle değil; yetiştirdiği edebiyatçılar ve özellikle şairleriyle de adından söz ettiren bir şiir memleketi. Bu topraklarda doğan kelimeler, kimi zaman bir aşkı, kimi zaman bir sitemi, bazen de isyanı mısralara taşıdı.

Diyarbakır’ın şiirle yoğrulmuş ruhunu ortaya koyan pek çok usta kalem, hem bölgesel hem de ulusal edebiyat sahnesinde kendine yer buldu. İşte bu özel haberimizde, Diyarbakır’ın tanınmış ve edebi mirasımıza iz bırakmış bazı şairlerine yakından bakıyoruz.

Şüphesiz Diyarbakır denince akla ilk gelen şairlerden biri Ahmed Arif’tir. 1927’de Diyarbakır’da doğan ve tek kitabı “Hasretinden Prangalar Eskittim” ile Türk şiirine damga vuran Arif, halkın sesi olmuş, aşkı ve direnişi aynı potada eritmeyi başarmıştır. Onun şiirlerinde hem memleket özlemi hem de toplumsal mücadele vardır. Hâlâ birçok gencin gönlünde taht kurmaya devam etmektedir.

Bir diğer önemli isim, “Otuz Beş Yaş” şiiriyle hafızalara kazınan Cahit Sıtkı Tarancıdır. 1910’da Diyarbakır’da dünyaya gelen Tarancı, bireysel duyguların ve varoluş sancılarının ustası olarak bilinir. “Şairane” bir yalnızlık ve insan ruhunun derinliklerine dair imgelerle bezediği şiirleri, onu Cumhuriyet dönemi Türk şiirinin klasikleri arasına sokmuştur.

Şehirde bugün dahi birçok genç şair, Diyarbakır’ın şiir damarını yaşatmaya devam ediyor. Sosyal medyada, edebiyat dergilerinde ve çeşitli edebiyat platformlarında adlarını duyurmaya başlayan genç kalemler, Ahmed Arif’ten Cahit Sıtkı’ya uzanan şiir mirasını modern çağın diliyle yeniden inşa ediyor.

Diyarbakır, sadece şairlerini değil, şiirin kendisini de besliyor. Sur ilçesinin taş duvarları, Dicle’nin kıyısı, Hevsel Bahçeleri, Ulu Camii’nin avlusu… Her biri ayrı bir dize, her biri ayrı bir mısra adeta. Bu şehirde yürümek, şiirin içinde yürümektir.