İyilik Hâlâ Bu Topraklarda Yaşıyor

Sabahın ilk ışıklarıyla birlikte şehir yeniden uyanıyor. Kimi işine yetişme telaşında, kimi çocuğunu okula götürüyor, kimi de yeni bir güne umutla başlıyor. Gün içinde ekranlarımızı açtığımızda çoğu zaman olumsuz haberlerle karşılaşıyoruz. Oysa hayat, yalnızca kötü haberlerden ibaret değil.

Hâlâ kapısının önünü süpüren komşular var. Hâlâ tanımadığı bir yaşlıya yolun karşısına geçmesi için yardım eden gençler var. Hâlâ sokaktaki canlara bir kap su bırakan insanlar, ihtiyacı olana el uzatan hayırseverler, paylaşmayı bilen güzel yürekler var.

Aslında bir şehrin gerçek zenginliği, yüksek binaları ya da geniş caddeleri değildir. Bir şehri değerli kılan; insanların birbirine duyduğu saygı, merhamet ve dayanışmadır. Güler yüzün eksik olmadığı, selamın karşılıksız kalmadığı bir şehir, en büyük servete sahiptir.

Diyarbakır da yüzyıllardır kardeşliğin, misafirperverliğin ve kadim kültürün simgesi olmuştur. Aynı sofrada ekmeğini paylaşan, acıda da sevinçte de omuz omuza duran insanların şehridir. Bu değerleri korumak ise hepimizin ortak sorumluluğudur.

Belki dünyayı tek başımıza değiştiremeyiz. Ancak bir çocuğun yüzünü güldürebilir, bir ihtiyaç sahibine destek olabilir, kırgın bir gönlü onarabiliriz. Büyük değişimler, küçük iyiliklerle başlar.

Bugün birine teşekkür edin. Bir komşunuza hâl hatır sorun. Bir fidan dikin. Bir kitabı paylaşın. Çünkü geride bırakacağımız en değerli miras, sahip olduğumuz mal değil; yaptığımız iyilikler olacaktır.

Unutmayalım... Umut bulaşıcıdır. İyilik de öyle. Ve bu topraklar, iyiliği büyüten insanların omuzlarında yarınlara yürümeye devam edecektir.