Toprağın Hafızası

Diyarbakır’ın bereketli topraklarında yetişen Karacadağ Pirinci, yalnızca sofraların vazgeçilmezi değil; aynı zamanda resmen tescillenmiş bir değerdir. Coğrafi işaret alarak koruma altına giren bu özel ürün, artık sadece yerel bir üretim değil, ulusal ölçekte tanınan bir marka haline gelmiştir.

Karacadağ’ın volkanik yapısından beslenen bu pirinç, doğallığı ve kendine has aromasıyla diğerlerinden ayrılırken; coğrafi işaret tescili de bu özgünlüğü resmileştirmiştir. Yani Karacadağ Pirinci artık sadece Diyarbakır’ın değil, Türkiye’nin korunan değerlerinden biridir.

Ancak burada ironik bir tablo var. Tescilli bir ürünümüz var ama üretimi her geçen yıl daralıyor. Gençler tarladan uzaklaşıyor, çiftçi maliyetle boğuşuyor. Coğrafi işaret almak bir başlangıçtır; asıl mesele bu değeri sürdürülebilir kılmaktır.

Bugün market raflarında ithal pirinçlere yönelirken, aslında kendi tescilli ürünümüze sırt çeviriyoruz. Oysa Karacadağ Pirinci, doğru destek ve bilinçli tüketimle dünya markası olabilecek potansiyele sahip.

Şunu açıkça söylemek gerekiyor: Coğrafi işaret tek başına yeterli değildir. Eğer üretici kazanmazsa, toprak işlenmezse ve tüketici sahip çıkmazsa, tescil sadece kâğıt üzerinde kalır.

Karacadağ Pirinci bir üründen fazlasıdır. O, bu toprağın hafızasıdır. Ve hafızasını kaybeden toplumlar, geleceğini de kaybeder.