Bir şehrin büyüklüğü, gökdelenleriyle ya da asfalt yollarıyla ölçülmez. Bir şehri asıl ayakta tutan; insanının birbirine duyduğu saygı, ortak yaşam kültürü ve geleceğe olan inancıdır.
Diyarbakır, binlerce yıllık tarihiyle nice medeniyetlere ev sahipliği yapmış kadim bir şehir. Ancak bugün bu kadim kentin en büyük ihtiyacı yeni binalar değil; ortak akıl, ortak vicdan ve ortak sorumluluk duygusudur.
Sokaklarımız temiz değilse, parklarımız bakımsızsa, kaldırımlar işgal altındaysa ya da gençler umutsuzluğa sürükleniyorsa, bunun sorumluluğunu yalnızca yöneticilere yüklemek kolaycılık olur.
Elbette kamu kurumlarının görevlerini eksiksiz yerine getirmesi gerekir. Vatandaşın vergisiyle hizmet üreten her kurum, hesap verebilir olmak zorundadır. Ancak vatandaşın da yaşadığı kente sahip çıkması, çevresini koruması ve yanlış gördüğünde sesini medeni şekilde yükseltmesi aynı derecede önemlidir.
Diyarbakır, daha güzel bir geleceği hak ediyor. Çocukların güvenle oynadığı parkları, tertemiz caddeleri, yeşili korunan yaşam alanları ve umutla yarına bakan gençleri hak ediyor.
Eleştirmek kadar çözüm üretmek, şikâyet etmek kadar sorumluluk almak da bu şehrin geleceği için hayati önem taşıyor.
Unutmayalım; şehirler kendiliğinden güzelleşmez. Onları güzelleştiren, içinde yaşayan insanların ortak iradesidir. Eğer Diyarbakır'ın yarınını değiştirmek istiyorsak, önce bugünkü sorumluluklarımızı yerine getirmeliyiz. Çünkü bu şehir hepimizin ve onu koruyacak olan da yine hepimiziz.